Deur Juan du Toit, Kommunikasie en Bemarking, NG Kerk Vrystaat
Daar is ’n spesifieke soort stilte wat jy net kry wanneer mense wat dieselfde roeping deel, saam begin werk. Nie ’n ongemaklike stilte nie — eerder een van herkenning. So asof jy in ’n vertrek instap en besef: hierdie mense verstaan hoekom jy hier is. Die E-Kom byeenkoms van 2026 in Wellington het vir mý so begin. En teen die einde daarvan het dit iets baie groter geword as ’n vergadering: dit het ’n herinnering geword dat die NG Kerk se stories nie apart leef nie, maar mekaar dra.
Op 1 Junie 2026 het die E-Kom-span van verskeie NG Kerk sinodes by Kaapstad Internasionale Lughawe ontmoet. Daar, tussen tasse, warm omhelsings en vinnige gesprekke, het die eerste bande alreeds begin vorm. Van daar af het ons saam na die Andrew Murray Sentrum vir Spiritualiteit in Wellington gereis — ’n plek wat self reeds iets van stilte en verdieping in jou meebring nog voordat die program begin.
Wat my egter getref het, was nie net die formele begin van die byeenkoms nie, maar die menslikheid daarvan. Ou kollegas wat mekaar weer sien en spontaan lag oor vorige projekte. Nuwe gesigte wat vinnig nie meer “nuut” voel nie, maar deel word van die gesprek. En iewers onder alles is daar daardie sagte besef: ons werk met dieselfde kerk se hartklop, al kom ons uit verskillende hoeke van die land.
Die byeenkoms was by die Boekhuis aangebied — die tuiste van Bybel-Media, en van publikasies soos Kerkbode, LiG en die Jaarboek. Dit was die derde E-Kom-byeenkoms van sy soort, met dr Nioma Venter, die algemene sekretaris van die NG Kerk se Algemene Sinode, aan die stuur van sake en daar was ’n duidelike doel: om die NG Kerk se e-kommunikasienetwerk te versterk, kapasiteit te bou en sinodes nader aan mekaar te bring in hoe ons die kerk se stories leef en vertel.
Die tema het alles mooi saamgebind: “Storiekaart: Waar stories leef”.
En dit is presies wat dit geword het — nie net ’n tema nie, maar ’n ervaring.
In samewerking met Kerkbode het ons aan die “On the Map”-inisiatief gewerk. Binne ’n paar uur het elke deelnemer sy of haar eie “storievlaggies” op ’n interaktiewe kaart begin plaas. Dit klink tegnies eenvoudig, maar die impak daarvan was verrassend diep. Skielik was dit nie meer net projekte en nuus uit verskillende streke nie — dit was sigbare lewe. Gemeentes. Mense. Getuienisse. Stukkies van dieselfde liggaam wat saam begin vorm aanneem.
Ek het stadig maar seker begin besef hoe maklik ’n mens in jou eie konteks kan werk sonder om te sien hoe wyd die kerk se werk eintlik strek. Dié Storiekaart het dit anders gemaak. Dit het ’n gevoel geskep dat jy jou hand oor ’n groter landskap van stories beweeg — stories wat reeds leef, reeds besig is, reeds iets van God se werk sigbaar maak.
Daar was oomblikke waar ons net stil na die kaart gekyk het en besef het: dit is nie net data of inligting nie. Dit is mense se lewens en gemeentes se roeping wat hier saamkom.
Tussen die praktiese werksessies deur het ons ook belangrike gesprekke gevoer oor die pad vorentoe vir die NG Kerk se kommunikasie. Een van die groot items op die agenda was die beplanning vir die NG Kerk se nasionale PredikanteSAAMkoms 2026, wat vanaf 24 tot 28 Augustus 2026 by die ATKV Goudini-oord in die Wes-Kaap sal plaasvind. Die gesprekke daaroor het baie gou verder gegaan as net logistiek. Dit het gegaan oor verbinding — oor hoe predikante van alle NG Kerke regoor die land mekaar weer kan ontmoet, versterk en herinner dat hulle nie alleen staan in hulle bediening nie.
Daar was ’n gevoel dat hierdie saamkoms nie net nog ’n geleentheid op die kalender is nie, maar ’n belangrike punt van herverbinding vir die kerk se leierskap.
Op 2 Junie het ons die byeenkoms in die kapel van die Sentrum afgesluit. En dit was anders as die res van die program — stadiger, stiller, dieper. Geen haas, geen agendas nie. Net mense wat saam stil word voor God. Die sagte musiek het deur die ruimte beweeg, en deur die groot vensters was die woud buite in ’n ligte mis gehul. Dit het gevoel asof selfs die wêreld buite ingestem het tot stilte – ‘n oomblik van rus. Nie omdat alles klaar of afgehandel was nie, maar omdat jy herinner is dat hierdie werk nie in die eerste plek ons s’n is nie.
Wanneer ek terugdink aan E-Kom 2026, bly een beeld my by: ’n kaart wat vol begin raak met stories — nie los stories nie, maar verweefde stories. En tussen daardie stories is daar mense wat weer leer om mekaar se werk te sien, te dra en te deel, want uiteindelik is dít wat die Storiekaart beteken het vir mý: nie net waar stories lê nie, maar waar stories begin leef.
| Foto’s is deur Juan du Toit, verskaf.
