Deur ds René Wessels, leraar van NG Gemeente Virginia
Soos die jaar stadig sy laaste draaie maak, raak die dae korter en die to-do-lyste langer. Dis maklik om vasgevang te raak in die gejaag — sperdatums wat naderkom, verpligtinge wat wag, en die konstante gevoel dat daar altyd nóg iets is wat gedoen moet word. Die wêreld vra dat ons aanhou beweeg, aanhou presteer, aanhou gee — selfs wanneer ons reserwes al lankal op is. Maar dalk is dit juis nou die tyd om te vertraag. Om vir ’n oomblik stil te word. Om asem te haal en weer in voeling te kom met wat werklik saak maak.
Dis nie ’n swakheid om te rus nie; dis wysheid. Dis nie tyd mors om stil te wees nie; dis herstel. Rus is nie die teenoorgestelde van produktiwiteit nie — dis die grond waarin ware groei wortel skiet. Ons is nie gemaak om aanmekaar te jaag sonder rus of hernuwing nie. Daar is krag in die stil oomblikke, wanneer ons die geraas laat sak en weer luister na die sagte stem van vrede. Dis in daardie stilte waar ons siel ruimte kry om te leef, te voel en weer asem te haal.
Gee jouself dus toestemming om te rus. Laat die Here toe om jou hart weer vol vrede en sagte sekerheid te maak. Kyk terug met dankbaarheid — vir alles wat jy oorwin het, geleer het en beleef het. En kyk vorentoe met hoop — vir die moontlikhede wat nog wag, vir die genade wat steeds genoeg sal wees, ook vir die laaste stukkie van die jaar wat oor is.
Jesus sê: “Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee.” (Matteus 11:28) Wat ’n uitnodiging — om te kom soos jy is, moeg en menslik, en rus te vind by Hom wat nooit moeg word nie.
Mag hierdie tyd vir jou ’n seisoen van asemhaling wees — ’n tyd om jou voete vas te plant, jou siel te laat sak, en met nuwe moed en kalmte elke dag tegemoet te gaan. Rus is ook ’n vorm van geloof — ’n stille vertroue dat selfs wanneer jy ophou jaag, God nog steeds besig is om te werk.
| Verskaf: Ds Santel Malan, leraar van NG Gemeente Heuwelkruin.
